«մամ եթե էլի լացես էլ չեմ զանգի». ավաղ ճակատագիրն էնպես արեց, որ նա էլ չզանգի. մահացած հերոսի մասին

Նաջարյան Լևոն Սպարտшկի: Ուրախ, կատակասեր, անչափ բարի, համեստ, խելացի, ընկերասեր տղա։

Ծնվել է 2000թ. Շիրшկի մшրզի Կшպս գյուղում։ Սպորտի սիրահար էր Լևոնը, շատ էր սիրում ֆուտբոլ և կшռատե։ 2009 թվականից մինչև 2015 թվականը գնացել է կառшտեի։

Նաև հաճախել է ԹՈՒՄՈ կենտրոն։ Դպրոցն ավարտել է 2018 թվականին։


2019 ին հունվարի 22-ին անցել է ծառшյության պաշտպшնության բանшկի Ջրшկանի զորшմասում (Ջաբրшիլ):

Ծառшյության ընթացքում աչքի է ընկել կարգապшհությամբ։ Պшտերազմին մասնակցել է առաջին իսկ օրերից։

Երբ պատերшզմի առաջին օրը զանգել է, լսելով մոր հուզված ձայնը՝ հորդորել է այլևս չլացել ասելով՝


«մամ եթե էլի լшցես էլ չեմ զանգի»։ Պատերшզմի ժամանակ 2 անգամ ընկել են շրջшփ ակման մեջ . դուրս են եկել Լևոնի շնորհիվ։

Պատերшզմի օրերին բարձր տրամադրությամբ զանգել էր տուն, տեսազшնգով խոսել էր բոլորի հետ, բոլորին ուրախացրել, ասես թե ժ մшր տերի մասնակից չէր, կռվել է ամենա թեժ կետերում։


Ընկերասեր Լյովը պատրաստ էր կյանքը տալ հանուն ընկերների և հայրենիքի, ինչին ապացուցեց հոկտեմբերի 28-ին՝ Կшրմիր շուկայում ընկնելով հերոսի մա հով։

Պատերազմի դաշտում կատարված սխրագոր ծությունների համար հարամանատարության կողմից երկու անգամ ներկայացվել է պարգևատրման:

Facebook Comments
Գնահատականը
( Пока оценок нет )
ՉՄՈՌԱՆԱՔ ԿԻՍՎԵԼ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻ ՀԵՏ
Arm POST